..ze wstydem muszę przyznać, że teraz to ja budzę moje podopieczne. Jakoś spać ostatnio nie mogę. Dziś była szalona noc, raz że spać nie mogłam to wędrowałam po domu z góry na dół...Tosia jak widzi zapaloną lampkę nocną to myśli, że ma przyzwolenie na głośne nocne harce co niekoniecznie podoba się Nuce Następnie Nusia schodzi na podłogę i ganiają się już na całego, dobrze że mąż ma twardy sen.. Tak czy siak od 24.00 do bitej 5.00 rano tak sobie wszystkie wędrowałyśmy..albo futrzaste szarpały siatką, a to znów się pieściły...a ja gadałam i gadałam do nich...mąż się pytał rano czy spałam przy włączonym telewizorze

..zapomniałam dodać, że dziś przyniosłam milusińskim bukiet polnych kwiatów..o jaka radość oczywiście godzinę spędziły na rozdrapywaniu i rozmaszczaniu ich na papkę

ładnie zakrecone masz te szopcie ale co do rozmawinia z szopami to tak samo i ja mam-chocby i im sie cos nie podobało to i tak zaden jeszcze nie poiedział słowa nie hahahahaha jedynie skonczyło sie na jakiejs bliznie na mojej łydce,udzie,kciuku-dziura do dzis,no i szyji ale jak tu takim niedzwiadką nie wybaczyc po prostu maja swoj swiat.

Dokładnie Marcin Wpadłam na genialny sposób schładzania miejsca, w którym siedzą szopunie. Zamrażam wodę w 5-u 1,5l butelkach i owinięte w ręcznik układam na siatce zaraz nad nimi. W letnie upały sprawdzi się to jako schłodzenie ich, bo aż się boję jak pomyślę że znów na poddaszu będzie ponad 30 stopni. W planie mam także zrobić im w tym roku basenik tylko obawiam się, że wykładzina zamieni się w istny syf. Z drugiej strony w takie ogromne upały pamiętam, że wieszaliśmy z mężem mokre prześcieradła w oknach i guzik dawało, także wykładzina też szybko będzie wysychać. A marzyła mi się dla nich letnia rezydencja na dworze. Ogromna przestronna woliera i nawet za miesiąc siatkę już będziemy mieli, ale w tym roku chyba mąż już nie da rady.. strasznie żałuję bo futrzaste miały by swój raj, a ja czyste sumienie, że nie siedzą w piekarniku. W chłodne dni oczywiście znów do domku. Ale za dużo tej roboty na jednego człowieka. Na razie nie daję jeszcze za wygraną. Może w jakiś weekend brata i szwagra namówię i zorganizujemy wolierę dla uszatków. Tylko mnie się marzy duża przestronna - najlepiej 4x5x5 i mnóstwo drzewek, konarów i półek do wspinaczki. Jakieś skrzynki, budki noclegowe. Ciekawe czy uda mi się ten plan zrealizować? Jest jeszcze malutki problem, ja chciałabym tą wolierę na przeciwko okien wychodzących z salonu, tak bym wychodząc na taras miała z nimi stały kontakt, ale salon jest od południowego zachodu i znów problem z piekącym słońcem..i najtrudniejsze.. - męża przekonać, że właśnie tu a nie gdzieś za domem - jak to on wymyślił - najlepiej z dala od ludzkich oczu. Wiadoma sprawa, że się oburzyłam Prawdopodobnie będę musiała całą działkę obsadzić tujami bo nasze świerki jakoś wolno rosną, wtedy już mąż nie będzie miał wymówek, że ludzie powiedzą że zoo mamy . Ach ten mój mężuś raz kochany, a raz .. Jak znam siebie to oczywiście prędzej czy później sposób znajdę Aż się rozmarzyłam tą piękną perspektywą..

A na dzień dzisiejszy coś słabo Tosia mi zarasta. Nadal placki, no może już nie łyse ale lekko "zafutrzone" <- /jakiś neologizm /

..i myszy się wyniosły Nie jestem pewna czy to metoda na miętę czy fakt, że ostatnio któraś z szopuń upolowała mysz i na moje nieszczęście znalazłam ją w misce do picia do połowy pożartą i wypraną myślałam, że puszcze hafta jak to zobaczyłam. Najgorsze, że teraz szopunie wiedzą jak smakuje "świeżonka", a ja nigdy im nie dawałam surowego mięsa właśnie po to by nie kusiło ich..żeby nie były agresywne. Jak widać naturalny instynkt dzikiego zwierzęcia w nich zostanie do końca życia. Tak czy siak skończył się problem z plagą myszy. Dodam jeszcze, że przydatne są liście świeżej lub suszonej mięty, bądź olejek miętowy. Myszy, szczury czy w ogóle gryzonie nie cierpią zapachu męty. Także sposób jak najbardziej humanitarny i sprawdzony.